BezorgdheidEen cliënt zei: “Ik voel me opgejaagd, pieker veel, mijn interesse in mijn omgeving vermindert, ik zie geen toekomst meer, alsof alles in een film voorbijtrekt. Emotioneel lijk ik verdoofd. Ik slaap slecht, ben schrikkerig of ik val ineens uit”.Je hebt kei hard gewerkt en kreeg nooit enige waardering, realiseer je je achteraf. Je voelde je verantwoordelijk voor de zaak. Je schaamt je voor je collega’s die niet zo hard werken en niet zo’n hart voor de zaak hebben. Je hebt te veel op je schouders genomen, ook schaam je je dat je dat niet gered hebt. Wellicht ben je oudste kind en heb je altijd gehoord: “Wees jij nu de wijste”. Of er waren omstandigheden waardoor je veel moest geven en dit niet gezien werd. B.v. je moeder was ziek en er was niemand om voor haar te zorgen. Belangrijk is dat dat ook erkend wordt, b.v. iemand zegt, “wat fijn dat je zoveel doet, terwijl ik zie dat je daar zoveel voor moet laten”. Laten we kijken waar dit patroon is begonnen van te veel geven en te weinig krijgen. In het leven is een balans tussen geven en nemen belangrijk. Een compliment krijgen is een voorwaarde voor een kind om te groeien. SymptomenJe kunt lichamelijke klachten krijgen, zoals spierpijn, vermoeidheid en door het zorgen maken word je lusteloos en somber. Soms gaat het gepaard met duizeligheid, gevoelloosheid, je bent passief en immobiel, hebt verkrampte spieren, wat het gevolg is van hyperventilatie (te veel TriggerHet kan een hele tijd goed gaan en dan ineens wordt er iets aangeraakt waardoor je al je energie verliest. Dagelijkse stress momenten, een functioneringsgesprek, een verhuizing of een sterfgeval kunnen je veiligheid en zelfvertrouwen onder druk zetten. Ook een operatie of medische ingreep kunnen angst en daarmee spierspanningen teweeg brengen. Op die manier houd je eigen emoties onder controle en ervaringen in het “hier en nu” ga je vermijden en daar voel je je dan weer schuldig over. Onverwerkte ervaringenJeugd ervaringen kunnen dan aangeraakt worden. B.v. een valpartij, waarna je een tijdje uitgeschakeld was en stil moest liggen en er niemand was om je te helpen. Het kan een ziekenhuis opname zijn op jonge leeftijd, waar je ineens alleen was zonder je vertrouwde familie. Een andere mogelijkheid is dat je vader of je moeder depressief waren of een angststoornis hadden en je je altijd in moest houden. De kans is dan vijfmaal zo groot dat je er zelf ook last van krijgt. Je hebt geleerd altijd eerst voor anderen te zorgen. Dit was je overlevingspatroon. Ook is het mogelijk dat een broer of zuster van je gestorven is. Dat kan nog steeds van invloed zijn op je reacties. B.v. Je wilde je ouders geen verdriet doen en hield je in. Of je hebt je maatje verloren en je voelt je nog steeds niet compleet. Lichamelijke mishandeling, incest, eetstoornissen, depressieve perioden van jezelf of van een ander, je was getuige van een ruzie, oorlogservaringen, al deze herinneringen kunnen getriggered worden. Zo zie je: er zijn vele oorzaken. Je familie, vrienden en omgevingJe doet jezelf tekort. Je hebt de neiging beslissingen uit handen te geven. Je omgeving vindt dat ook frustrerend en moet het verdragen zonder zichzelf of jou de schuld te geven of verwijten te maken. Blijf er niet mee rondlopen
| Blijf er niet mee rondlopenPsychotherapie praktijk Amsterdam Carolien Entrop | |
copyright © 2011 Drs. A. Carolien Entrop